Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Tη νύχτα μου την έχω κάνει μέρα για να σε βρω......



Πριν πολλά χρόνια μια παρασκευή απόγευμα πάνω σε μια στιγμή ερωτικής απογοήτευσης πηρά τηλέφωνο κάποιους φίλους για συναισθηματική υποστήριξη.
Χωρίς να χρονοτριβούμε φτιάξαμε ένα ηρωικό team και επιχειρήσαμε αποστολή σωτηρίας για τον πληγωμένο ανδρικό εγωισμό μου, δηλαδή πήγαμε μπουζούκια, να το θέσω πιο σωστά πήγαμε μπουζούκια στην Θεσσαλονίκη.

Το μόνο που βρήκαμε να κλείσουμε τότε (ήταν οι καλές εποχές ακόμα επί Σημίτη που ο κόσμος έβγαινε) ήταν ο επικός Καλλιτέχνης  Βαλάντης (ναι ναι το κ είναι κεφαλαιο ).
Αν και δεν είμαι φίλος του συγκεκριμένου μουσικού ιδιώματος ήταν ένα από τα καλύτερα βράδια της ζωής μου, full καψούρα, καλή παρέα ,πολύ ποτό και όλο το μαγαζί στον αέρα, είχαμε να συζητάμε πολύ καιρό για εκείνο το βράδυ. 

Τα χρόνια πέρασαν και ο Καλλιτέχνης Βαλάντης είχε σχεδόν deleταριστει από το μυαλό μου μέχρι μίση ώρα πριν όπου γεμάτος συγκίνηση ένας εκ των παρισταμένων εκείνο το ηρωικό βράδυ με πηρέ τηλέφωνο…
« Μαλάκα δεν θα το πιστέψεις σήμερα έχει Βαλάντη live να πω στην γυναίκα μου ότι κάποιος γνωστός σου έχει γενέθλια και μας κάλεσε εκεί και να μαζέψουμε και το υπόλοιπο team να πάμε να καταθέσουμε τα σέβη μας»
«Kαημένε Νίκο κάποτε έψαχνες να βρεις δικαιολογία για να εξηγήσεις στην μάνα σου πως έφυγες παρασκευή μεσημέρι να πας  για καφέ και γύρισες Δευτέρα από το Άμστερνταμ άφραγκος και τώρα ούτε έξω δεν μπορείς να βγεις χωρίς παντόφλα» του είπα…
«Κάνε ότι θες άμα μαζευτούμε έρχομαι» αναγκάστηκα με πολύ κόπο να του πω (ναι καλά…)      
Αφιερωμένο στην τότε καψούρα μου το άσμα τούτο....


9 σχόλια:

  1. Δεν το συζητώ αν υπάρχει καψούρα ότι και ν'ακουσεις σου φαίνεται σούπερ-ντούπερ!

    Ωραία χρόνια τότε τα μπουζούκια δούλευαν φούλ ο κοσμάκης στα @ τα'γραφε όλα και γινόταν τζέρτζελο!

    Καλό ΣΒΚ να΄χεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Ωραία χρόνια τότε τα μπουζούκια δούλευαν φούλ.." dikia mas eisai kai sy e? hehehehe....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχω ακούσει εγώ Μακρόπουλο σε τέτοιες στιγμές.... Μη μαθευτεί παραέξω...νταξξξ??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. γειασου!
    υπεροχος!
    διαβασα κανα2 αναρτησεις σου (δε θυμαμαι που σε βρηκα) και μπορω να πω πως με καθηλωσες.
    λες ωραιες καφριλες.
    τα μπουζουκια δε με αρεσουν αλλα αν η παρεα επιμενει, ποια ειμαι εγω που θα χαλασω χατηρια.. ασε που δεν εχω και αναλογο ντυσιμο ρε συ, ξερεις ολα ξε- και το τακουνι 12 ποντο οπωσδηποτε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το "ήταν οι καλές εποχές ακόμα επί Σημίτη που ο κόσμος έβγαινε" να μην το σχολιάσω γιατί θα βρίσω χαχα!Γουστάρω μπουζούκια Θεσ/νικη, είχα πάει στο Ρόδον κάποτε με αντροπαρέα κι είχαμε περάσει ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ!Τί μου θύμησες.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @nefelokokkugia Αν μαθευτεί δεν θα το έχω πει εγώ….. χεχεχεχεχεχεχε
    (string οχι για τον πετεινο καλε!!!!!!)


    @maria Ούτε έμενα μου αρέσουν τα μπουζούκια αλλά το όλο θέμα είναι να είναι καλή η παρέα και ας είναι και σε Gay bar (το έχει κάνει φίλος μου straight αυτό) να σου πω και την αληθεια τις περισσότερες φορές και γω το ξε- πάω να δω λολ


    @Μάγισσα Κίρκη Καλυτέρα να μου χάραζες το σημάδι του αντίχριστου με πυρωμένο σίδερο πάνω στο κορμί μου, να με βούταγες σε σοκολάτα και να με αμόλαγες σε gay parade στην Νιγηρία λιγότερο θα πονούσα από όσο πόνεσα καταλαβαίνοντας ότι δεν υπάρχει ούτε μια μικρή, απειροελάχιστη γωνίτσα στο 1/1000 της καρδίας για τον μακροβιότερο πρωθυπουργό στην Ελληνική Ιστορία……
    Δεν ξέρω τι παίζει σε αυτή την πόλη με τα μπουζούκια αλλά 9/10 φορές το μπουζούκι στη Θεσσαλονίκη είναι σαν το λουκάνικο στην Φραγκφούρτη, εγγύηση δλδ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εγώ Βανδή και Πλούταρχο. Μεταξύ μας. Μπρρ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Eγω παρότι ροκάς ορκισμένος εχω κάνει τις επισκεψεις μου και σε αυτά τα μαγαζιά.(γενικότερα εχω κάνει μουσικά διάφορες "παρασπονδίες")Ηταν έτσι οι συνθήκες και πήγαμε και δε το μετανιώσαμε,περάσαμε καλά!
    Μονάχα οι κομπλεξικοί δε περνάνε καλά, κάπου που πανε με το παρεακι τους.
    Το καλύτερο τέτοιο μαγαζί- δε θυμάμαι ούτε πως το λέγαν- ήταν στον Πυργο στα βαφτίσια της κόρης φίλου και ναι, είχε πιατάκια για σπάσιμο.Η απόλυτη παρακμη!!!Ακόμη συζητάνε για τους συναδέλφους του πατέρα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εγώ είμαι ρομαντική ψυχή και θα σταθώ στο γεγονός ότι αφιέρωσες στην παλιά καψούρα σου! Κάφρος, καφρούλης τελικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή