Kafros-Ζυγαριά : 0-4

Νύχτα 1^η : Μια pizza κανονική special , 2 δρακουλίνια και 4 κομμάτια κέικ

Νύχτα 2^η : 3 πιτόγυρα απ’όλα, 4 σουβλάκια (είμαι από τα Γιάννενα εδώ άλλο το σουβλάκι άλλο το πιτόγυρο) μια πατάτες και δυο αναψυκτικά…..*

Νύχτα 3^η :  Μια pizza γίγας special  και 2 σοκολατίνες …

+ κάτι σφολιάτες για πρωινό + το πλήρες μεσημεριανό μου!

Κάπως έτσι έφτασα στο συμπέρασμα ότι αν τελικά εφαρμόσω το σχέδιο που προβλέπει να κάθομαι σπίτι τα βράδια για να αποφύγω το ποτό και να μην πεθάνω από κύρωση ήπατος σίγουρα θα καταντήσω 130 κιλά (ξανά…) και θα πάω από η από κάρδια ή δεν θα με αντέξει το ξύλινο πάτωμα και θα βρεθώ να κάνω παρέα στην κυρά Σούλα από κάτω…

Νιώθω την ζυγαριά να με κοιτά με μάτια που καινέ και τα τριψήφια νούμερα της να με καλούν (ξανά..) πέφτω να κοιμηθώ και ξυπνώ από τα τραγούδια γιατί τα τριγλυκερίδια κάνουν party στο κορμί μου….

Και πάνω που αποφασίζω ότι δεν πάει άλλο χτυπάει το τηλέφωνο και ο Νικολάκης εχει μια σατανική ιδέα για να με στείλει στην εντατική…

«Μαλάκα ο Γιαννος έβαλε αρνί στη σούβλα και μου είπε ότι η προβατίνα σίτεψε και θα την κάνει παιδάκια»

Χωρίς δεύτερη σκέψη λέω ένα βροντερό ΟΧΙ !!!! ( από μέσα μου ) kafre πρέπει να μπει ένα τέλος  (από Δευτερα..)

Δίνω ραντεβού με τον Νίκο και σε κάνα μισάωρο θα βρίσκομαι στον Γιαννο για να υπερασπιστώ την ρήση του Μάκη «Καλύτερα να κάνει ντου λύκος σε μαντρί μικρότερη ζημιά θα κάνει από  τον kafro»

Μετά το σημερινό φαγοπότι δεν  θα μείνω έκπληκτος αν αύριο το πρωί το site της  Greenpeace με ανακηρύξει  ως νούμερο ένα υπεύθυνο οικολογικής καταστροφής!!!!!

Στο άμεσο μέλλον θα κάνω μια ανάλυση της διακύμανσης του βάρους μου μεσα στην δεκαετία που πέρασε…

*τα αναψυκτικά είναι πάντα δυο για να μην νομίζει ο σουβλατζής ότι όλα αυτά είναι για μένα… καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα!!!!

kafros ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ!!!!!!

 «Δεν πληρώνω» ο ένας  κι ο άλλος

«Δεν γραφώ φάρμακα» ο Φαρμακοποιός

«Δεν σε εξετάζω» ο  Γιατρός

«Δεν σε μεταφέρω» ο Λεωφορειατζής

«Δεν  γαμιέστε!!!!» …. Ο kafros

Η Γένια της μεταπολίτευσης γαμιέται…. Ο λιμοκοντόρος 60χρονος μου το παίζει τζόβενο με τα λεφτά που έτρωγε στην πλάτη του κοσμάκη τον όποιο προσλάβανε σωρηδόν τα τελευταία 30 χρόνια  στο δημόσιο (στενό και ευρύτερο) και δανειζόταν από τους ξένους για τον πληρώσει…

Το «μαζί τα φάγαμε» του Πάγκαλου είναι λάθος  το σωστό είναι «μαζί τα φάγατε» πολιτικό σύστημα και η ηρωική «γένια της μεταπολίτευσης» 

Ο 35 χρονών και κάτω σήμερα άλλο πράγμα τρώει κάθε μέρα…. (τέντωσα λίγο την ηλικία για να με βάλω μέσα χιχιχιχιχι)

Τέλος πάντων, με μια μικρή παράφραση το σύνθημα των οπαδών του ΑΡΗ περιγράφει μια χαρά την κατάσταση της γενιάς της μετα-μεταπολίτευσης…

George Papandreou τον τρελογιατρό τον επισκέπτομαι συχνά, δεν έχω σπίτι, δεν έχω δουλεία, δεν έχω γκόμενα δεν έχω λεφτά....kafros ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ!!!!!!

Όποιος θέλει να ακούσει πως πάει το κανονικό σύνθημα  εδω 

Parisienne walkways.....R.I.P Gary Moore

I remember Paris in '49.
The Champs Elysee, Saint Michel,
and old Beaujolais wine.
And I recall that you were mine
in those Parisienne days.  

Looking back at the photographs.
Those summer days spent outside corner cafes.
Oh, I could write you paragraphs,
about my old Parisienne days.

«Η Τζούλια η καινούργια»

Πανικός!!!! Δεκάδες τα τηλεφωνήματα που δέχτηκα σήμερα με θέμα «Η Τζούλια η καινούργια»  από το πρωί έχουν ξεχυθεί φίλοι και γνωστοί και ψάχνουν να κατεβάσουν την τσοντα, οι μαλάκες που ψάχνουν να την αγοράσουν είναι μόλις 2.

Εγώ έχω να πω ένα μπράβο στην Τζούλια που δεν μένει στις κάλπικες υποσχέσεις της πολιτείας  και τον οπορτουνισμό των διαφόρων αριστερών οργανώσεων και κάνει πράξη το αίτημα για αλληλεγγύη στους μετανάστες,  στους  ανθρώπους που έφυγαν από την χώρα τους για να έρθουν να εργαστούν  στην πατρίδα μας.

Παράλληλα ενημερώνω ότι θα αποστείλω αίτημα/κάλεσμα στην εταιρεία παραγωγής  ετσι ώστε η Τζούλια να σταθεί στο πλευρό των 300 Νεοκλασικών μεταναστών –πρώην Νομικής-.

Πέρα από τις σημαντικές πολιτικοκοινωνικές προεκτάσεις της τσόντας εκφράζω το παράπονο μου γιατί η ταινία καθυστέρησε να βγει και χάσαμε σαν έθνος την δεύτερη υποψηφιότητα στα Oscar, και κλείνω με την εξής απομαγνητοφωνημένη συνομιλία προ εικοσαλέπτου.

Kafros  «Ελα μαλάκα μόλις έφυγα από το γραφείο θα πιούμε κάνα καφέ?»

Άκης «εεε δεν ξέρω εγώ είμαι σπίτι, άσε μαλάκα κατέβασα την Τζούλια την καινούργια»

Kafros «Α καλά ετοιμάζεσαι να φτιάξεις βούτυρο δηλαδή……….»

Άκης «Οχι ρε μαλάκα χεχεχεχεχεχε…»

Kafros «Καλά καλά θα τα πούμε το βράδυ και μην ξεχνάς να σημαδεύεις τις γωνιές»

Είπα στον εαυτό μου και συμφώνησε…

Τόπος : Εφορία

Ώρα : 10:30 (στο περίπου, χθες)

Ουρά: Μεγαλύτερη και από  Τενοντόσαυρου

Υπάλληλοι : Δυο (γαμω το μπουρδέλο μου)

Πάνω στην μια ώρα και ένα τέταρτο βλέπω φως στο τούνελ «ναι ρε πούστη μου επιτέλους» είμαι τρίτος στη ουρά, « Yippee ki-yay  motherfuckers!!!!! θα προλάβω να κατουρήσω»  και ξαφνικά….. η υπάλληλος σηκώνεται ξεφυσώντας και κράζει στην συνάδελφο «Μαράκι μου πάω λίγο έξω και έρχομαι σε 5»

Χάνω την γη κάτω από τα πόδια μου νιώθω την ουροδόχο κύστη μου έτοιμη να εκραγεί , λέω στον μπροστινό μου να πάει στην διπλανή υπάλληλο , η διπλανή ακούει την προτροπή μου και φωνάζει με υφάκι  μπλαζέ :

«Οι ουρές είναι ξεχωριστές κύριε θα περιμένετε να επιστρέψει η συνάδελφος»

«Που πάει  η συνάδελφος σας» ρωτάει ο μπροστά μου

Και τότε μου ανεβαίνουν τα σκάτα στο κεφάλι……….

«Μάλλον  πήγε έξω στο μπαλκόνι να καπνίσει κύριε» απαντά η μπλαζέ και πιάνει το σχεδόν αθόρυβο γαμωσταυριδι που τις ριχνω

«Τα παράπονα σας στη προϊσταμένη κύριε» μου λέει με το ίδιο αδιάφορο στυλάκι

«Ωραία για πες μου που είναι η προϊσταμένη σου?»

Ατάραχη η μπλαζέ γυρίζει μια πίσω αριστερά μετά μια δεξιά  «δεν ξέρω η στην τουαλέτα η στο μπαλκόνι θα καπνίζει και αυτή»

Θέλω να αρπάξω τον πυροσβεστήρα που είναι διπλά μου και να τα κάνω όλα γυαλιά καρφιά  και μετά να πάω στο μπαλκόνι και να τις τραβήξω και τις δυο από τα μαλλιά μέσα ή ακόμα καλυτέρα να τον βγάλω έξω και να κατουρήσω στο γραφείο της….

Δεν κάνω τίποτα  από όλα αυτά (που να μπλέξεις με του μαλάκες  δεν ξέρω αν ήταν σωστά και τα χαρτιά μου ) ηρεμώ ξεκινώ  άσκηση αντίστροφης ψυχολογίας «δεν θες να κατουρήσεις δεν θες να κατουρήσεις….»

45 λεπτά αργότερα ενώ κατούραγα τις ζάντες μιας BMW στο πίσω parking της εφορίας  λαμβάνω μια από τις πιο σημαντικές αποφάσεις αυτής της χρονιάς «kafre αν είναι να σε χώσουν σε κάνα ψυχιατρείο ίσως πρέπει να ξεκινήσεις  να γεμίζεις το φλασκί σου και πίνεις και κατά την διάρκεια της ημέρας» είπα στον εαυτό μου και συμφώνησε…

.....ναι καλα και ο Αι Βασίλης υπάρχει!!!!!

 Η Δευτέρα είναι από μονή της μια δύσκολη μέρα για πολλούς λόγους , γίνεται ακόμα πιο δύσκολη αν έχει προηγηθεί ένα αδιάφορο Σάββατο και μια ηλίθια Κυριακή αλλά όπως πάντα υπάρχουν και χειρότερα όπως δηλαδή το αφεντικό σου να έχει καύλες και η γυναίκα του να έχει περίοδο και από τι φάνηκε σήμερα  πρωί πρωί δεν πρέπει να της αρέσουν οι πίπες και τα πισωκολλητά….

Καπάκι σε αυτά οι φαρμακοποιοί έχουν απεργία όποτε δεν παίζει να βρούμε κανένα αντικαταθλιπτικό για να την παλέψουμε και ο δικηγόρος μου είπε ότι το εν βρασμώ ψυχής δεν μετράει αν προηγουμένως έχεις πληροφορήσει το αφεντικό σου,μπροστά σε όλο το γραφείο, ότι ο πάππους αν και με τους κομουνιστές είχε καραμπίνα στον εμφύλιο η όποια και δουλεύει άψογα μέχρι τις μέρες μας.....

Άρα η μοναδική ελπίδα σωτηρίας για την εβδομάδα που μας έρχεται είναι το λαϊκό που κληρώνει αύριο και ίσως τα ψυχοφάρμακα που δίναμε στην γιαγιά για το αλτσχάιμερ!!!

Κατά τ' άλλα αύριο ξημερώνει μια διαφορετική μερα που δεν ξέρουμε τι θα  μας φέρει οφείλουμε να είμαστε αισιόδοξοι και να ζούμε κάθε στιγμή της με χαρά… ναι καλα και ο Αι Βασίλης υπάρχει!!!!! (και ζει στον Β. Πολο  σε αντίθεση με τον αδελφό του τον αι γαμήσου που σίγουρα δεν ζει για 5-6 μέρες στο σπίτι του αφεντικού μου)

Καλά κουράγια………

Το συμπέρασμα της χθεσινής εξόδου

Ούτε μπανάνες, ούτε μεθύσια, ούτε αυτόφωρα ,ούτε ξερατά ούτε  κωλάδικα…

«Από δω η Ελένη η αρραβωνιαστικιά μου»  μου την φυλάτε την μπόμπα ο ψήλος..

Ξεκίνησε να με πιάνει  νευρικό γέλιο «kafros χαίρω πολύ και καλή δύναμη» της λέω «βλέπω Ελένη κάνεις και συ μαλακιές όταν πίνεις»

Ο Αλέκος γαμήθηκε στα γέλια…

« Η αλήθεια είναι ότι δεν μου πήγε στο μυαλό γιατί εκείνο το βράδυ  ο φίλος σου κάθε 10 λεπτά παράγγελλε σφηνάκια, το επόμενο πρωί ήταν αργά για να αλλάξω γνώμη» είπε η Ελενίτσα….

Με τα πολλά όπως μου εξήγησε ο Αλέκος όταν η Ελένη πήγε τουαλέτα είχε βαρεθεί τις μαλακιές  μεγάλωνε και έπρεπε να βάλει σε τάξη την ζωή του, το βράδυ κύλισε με ιστορίες από τον στρατό (παραλείψαμε  πάσης φύσεως ιστορίες που είχαν να κάνουν με αλκοόλ για ευνόητους λογούς) και  με σχεδία του ζεύγους για τον γάμο….

Το συμπέρασμα της χθεσινής εξόδου….. Πρέπει να βγω σήμερα για να πραγματοποιήσω όλα αυτά που σχεδίαζα χθες το απόγευμα!!!!!!!!!!!!!