Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

Ατο πα παω τις παπανες παππού....


Λαμπάδα  με άγνωστου τύπου εξωγήινο πάνω, Ρούχα κυριλέ, Παπούτσια κυριλέ, Τσουρέκια, Σοκολατένια αυγά και μια καραμπίνα .
Τιμή για τα παραπάνω άγνωστη η μάνα μου είπε να αφήσω 200 ευρουλακια στον πάγκο της κουζίνας  να πάρω τα πράγματα και να την κάνω με ελαφρά για το σπίτι του Νικολάκη.

Ναι ναι έχει συμβεί και αυτό ο kafros πριν δυόμιση χρόνια έγινε νονός….

Φτάνω λοιπόν σπίτι του Νικόλα, εκεί  είναι ο Νικόλας ,ο Μπαμπάς Τάκης και ο παππούς του Νικόλα και μπαμπάς της Ζωής Τάσος η μαμά Ζωή ήταν super market (ευτυχώς…)
Εδώ πρέπει να αναφέρω ότι ο μπαμπάς  της Ζωής είναι ένα αρχίδι, φουλ δεξιός από τους παλιούς τους  αποκαλουμένους και «μαύρους» του τύπου «καλά να πάθουν οι προδότες του έθνους κομουνιστές, στο πολυτεχνείο δεν έγινε τίποτε , ένας Παπαδόπουλος μας χρειάζεται» από τους τύπους που έκλαψε όταν πέθανε ο Χριστόδουλος και τακτικός πελάτης της Εκκλησιάς.

Άρα η καλύτερη μου……

Φώναξα το Νικολάκη εκεί που καθόμουν με τον πάτερα του και του έδωσα ένα πενηντάρικο, του ψιθύρισα στο αυτί τι να πάει να πει στον παππού , το προβάραμε μια δυο φορές ενώ ο Τάκης είχε κλάσει στα γέλια.

«Ατο πα παω τις παπανες παππού....*» ακούστηκε να φωνάζει ο Νικόλας,  την τρίτη φορά που το είπε ο παππούς κατάλαβε τι σημαίνει  και ήρθε με σοβαρό ύφος στο  σαλόνι  «τι πράγματα  είναι αυτά που λέτε στο παιδί μεγαλοβδομαδιάτικα βρε» ο Τάκης κρατιόταν με τα βιας να μην πέσει κάτω από τα γέλια , ο κύριος Τάσος συμπλήρωσε «τι λέτε στο παιδί να πάει στις…..» (δεν μπόρεσε ουτε να το προφέρει )

Ο Τάκης με ύφος υπεύθυνου πατέρα σηκώθηκε και του είπε «έχεις δίκιο πάτερα δεν είναι πράγματα αυτά… θα του δώσω άλλα πενήντα να φέρει μια στο σπίτι που να τρέχει….»
Ο κύριος Τάσος κούνησε γεμάτος απογοήτευση το κεφάλι του πήγε στην κουζίνα φόρεσε το παλτό του και μας είπε ότι πάει στο καφενείο….

«Άντε και του χρόνου φιλέ Τάκη» είπα πνιγμένος στα γέλια και μετά από μια ωρίτσα την κοπάνησα…
Τι άκουσε  ο Τάκης όταν επέστρεψε η Ζωή ένας θεός το ξέρει  χεχεχεχεχε.....


*Μ΄αυτό θα πάω στις πουτάνες

5 σχόλια:

  1. Μέσα στην... παπανιά* είσαι Καφρούλη!

    *πουτανιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αντε το παιδί να το πας εσύ σαν νονός όταν έρθει η ώρα του με το καλό!


    Χαρούμενη Ανάσταση εύχομαι από καρδιάς με τους αγαπημένους σου!

    Με θαλασσινά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. χαχαχα...απίστευτος είσαι.
    Να το σημειώσω να το μάθω στο βαφτιστήρι μου του χρόνου. Να δω τον πατέρας του, πόσο κόκκινος μπορεί να γίνει με 23 πίεση.
    Αχ...για κάτι τέτοια αξίζει η ζωή.
    Καλή Ανάσταση Kafrouli

    ΑπάντησηΔιαγραφή