Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

Ούτε μια στιγμή βγαλμένη από ταινία δεν μπορούμε να ζήσουμε......



Tο θερμόμετρο έξω δείχνει -4,καθομαι στο γραφείο χαλαρός έχω σταυρωμένα τα ποδια και κάνω πως ακούω ραδιόφωνο με ένα αίσθημα μελαγχολίας , φορώ ακόμα τα μαύρα γυαλιά μου ανάβω ένα τσιγάρο και αναπολώ κοιτάζοντας απο το παράθυρο.....


Ξαφνικά ακούω στο ραδιόφωνο μια γνωστή μελωδία, είναι το τραγούδι που σου άρεσε να χορεύεις...... εκείνη ακριβώς τη στιγμη χτυπά το τηλέφωνο ακαριαία περνά απο το μυαλό οτι μπορεί να είσαι εσύ, το σηκώνω βιαστικά.... είναι πάλι η ιδία κωλόγρια που έχει μπλέξει τις φόρμες για το επίδομα θέρμανσης πάνω από 4 φόρες.

 

 Ούτε μια στιγμή βγαλμένη από ταινία δεν μπορούμε να ζήσουμε......